Op de praatstoel

Op de praatstoel is een nieuwe rubriek waarin mensen worden geïnterviewd die  actief zijn in de wereld van port. Vandaag is dat Olaf Kersten, wijnkoper uit Den Haag.

Olaf levert aan  horeca en speciaalzaken. Daarnaast heeft hij een winkel waar de  consument terecht kan. In zijn winkel vertelt Olaf over het vak van wijnkoper en waar het in de handel echt om gaat.

Het interview

Kun je iets vertellen over de geschiedenis van het bedrijf en wanneer Port daarbij een rol is gaan spelen?

De familie Kerstens zit al sinds 1679 in de wijnhandel. Uit dat jaar stamt een document waarin Peter Cornelis Jan Kerstens, groothandelaar in dranken, verklaart voor een bruiloft dranken geleverd te hebben, die een jaar nadien nog niet betaald waren. Na enkele andere bedrijfsvormen en hoedanigheden groeide het in 1880 opgerichte André Kerstens BV uit tot de grootste onafhankelijke wijnkoper van Nederland.

Tijdens de vakanties werkte ik als kind al in de zaak. Wijn werd mij bij wijze van spreke met de paplepel ingegoten. Één ding wist ik toen al zeker: ik zou later ook in het bedrijf stappen.

In de 80-er jaren gingen echter de grenzen open en besloten veel grote leveranciers hun eigen import te gaan regelen. De toekomst werd onzeker. Niet alleen voor de familie maar ook voor de 80 man personeel. Met pijn in het hart hebben mijn vader (André) en zijn neef Rob toen in 1989 besloten om het bedrijf te verkopen aan Pernod Ricard.

Bij mij bleef het kriebelen en in 1999 besloot ik om het zelf te gaan doen. Samen met mijn vader heb ik toen “Partners in wijn” opgericht. In 2009 deed zich de kans voor om de oude bedrijfsnaam terug te kopen van Ricard Pernod. Daar hoefden we niet lang over na te denken: André Kerstens BV weer terug in familiehanden.

De eerste contacten met Portugal dateren uit de vorige eeuw. We zijn toen begonnen met de overbekende Matheus Rosé. Die heeft ons echt groot gemaakt. Later zijn we ook port gaan voeren. Eerst Gonzaless Byass en later Warre’s van de Symingtons.

Kun je beschrijven waaruit het werk van een wijnkoper bestaat?

Olaf in zijn winkel
Het belangrijkste bij het inkopen van wijn is mijn eigen gevoel. Ik moet achter het product en de leverancier kunnen staan.

Ik ben zowel wijnkoper als wijnverkoper. Wijnkoper is het mooiste wat er is. Lekker reizen, nieuwe mensen leren kennen en wijnen proeven. Wijnverkoper is de andere kant. Hier is het hard werken. Een wereld waar je je plek moet kennen en waar je niet moet doen wat je niet kan.

Vroeger ging je bij de mensen langs en vulde je hun kelder. Men luisterde naar je advies en er werd niet al te veel over geld gesproken. Tegenwoordig lijkt het soms alleen nog maar om de prijs te gaan.

Ik heb het voordeel dat ik zowel koper als verkoper ben. In grote bedrijven is dat vaak gescheiden. Vraag en aanbod kennen elkaar niet. Ik ken mijn klanten persoonlijk en kan daardoor veel gerichter inkopen.

Het belangrijkste bij het inkopen van wijn is mijn eigen gevoel. Ik moet achter het product en de leverancier kunnen staan. Alleen dan kan ik het ook met succes aan mijn klanten verkopen. Ik heb nog nooit een wijn gekocht waarvan ik dacht dat ik daar wel klanten voor had maar waar ik zelf niet achter kon staan.

Het kopen en verkopen van wijn is niet puur handel. Het is een mensenvak, waarbij de sociale component uiterst belangrijk is. In deze business moet je het vooral hebben van mond op mond reclame, respect en wederzijds vertrouwen: “een man een man, een woord een woord”.

Op dit moment voer je Quinta do Vale Meão, Vale Dona Maria, Pintas, Quinta de Roriz en Van Zellers Port. Hoe ben je aan deze porthuizen gekomen?

Nadat wij in 1999 met Partners in Wijn zijn begonnen ging ik op zoek naar port. In 2001 tijdens het bezoek van mij en mijn vader Andre aan Vinexpo kwamen wij een aantal oude bekenden van mijn vader tegen; Cristiano van Zeller die in 1996 Quinta do Vale D. Maria had gekocht van zijn schoonfamilie, Vito Olazabal die afscheid had genomen van het porthuis Ferreira en nu Quinta do Vale Meão bestierde en Euan Mackay van de Symington familie die net met Quinta de Roriz waren begonnen. Zo hadden wij in een klap een fantastische start op port gebied en allemaal van zeer verschillende terroirs wat natuurlijk ook in de Vintage Port zelf duidelijke terug komt.

Later zijn daar Pintas van Wine & Soul (Sandra Taveres da Silva en Jorge Borges) en Van Zellers (Cristiano Van Zeller)  bijgekomen.

Kun je vertellen welke traject een fles port aflegt van een quinta tot klant?

Het transport van port wordt door gespecialiseerde bedrijven uitgevoerd. De quinta’s waarmee ik zaken doe zorgen ervoor dat mijn bestellingen worden afgeleverd in een depot in Porto. Daar worden ook bestellingen van andere wijnkopers verzameld. In bulk gaat het dan per vrachtwagen naar Nederland. Onze bestellingen worden afgeleverd in Tilburg. Daar werken wij met een gespecialiseerd bedrijf in de opslag en distributie van wijnen: Verhoeven Wijn Distributie Centrum. Een deel van hun opslagruimte is afgesloten en staat als Accijns Goederen Plaats (AGP) onder controle van de douane. Zolang onze port daar staat hoeven we er geen  accijns over te betalen. Dat gebeurt pas op het moment als de port daadwerkelijk aan de klant wordt uitgeleverd.

Bedrijvigheid in de wijnkelders van Kerstens. Tilburg, eerste helft vorige eeuw.
Bedrijvigheid in de wijnkelders van Kerstens. Tilburg, eerste helft vorige eeuw.

Je levert port aan restaurants. Welke ontwikkelingen zie je daar?

Wij leveren voor 70% aan winkels en 30% aan restaurants. Port vormt in een restaurant maar een heel klein deel van de omzet. Het wordt vaak verkocht in combinatie met een kaasarrangement. In het verleden zag je nog wel eens dat met droge ogen een vintage werd ingeschonken die al 6 weken openstond. Dat zie je nu gelukkig door de verbeterde kennis niet meer. Er worden steeds vaker gebruik gemaakt van colheita’s, aged tawnies en LBV’s die, mits goed afgesloten en koel bewaard, weken lang houdbaar blijven. Daarnaast zie je ook dat  bij het kaasarrangement in plaats van port steeds vaker alternatieven worden geserveerd zoals bijvoorbeeld Pommeau.

Nederland is vooral een land van de standaard port. Blijft dat zo, of zie je dingen veranderen?

Wij zijn een land van veel en goedkoop. Het portje in het cafe op de hoek komt niet zelden van de Lidl. Ook de port thuis is bij voorkeur niet duurder dan €4,00 de fles. Het zal iets op gaan schuiven naar boven omdat onder andere een van de basisingredienten van port; wijnalcohol sterk in prijs is gestegen. Toch zie je wel dat er wat meer aandacht is voor de iets duurdere reserve ruby ports en 10 jaar oude tawnies. Maar wereldschokkend is dat allemaal niet.

Welke portstijl drink je thuis zelf het liefst en welke port heeft bij jou een onuitwisbare indruk achtergelaten?

Na een lange drukke dag mag ik thuis graag genieten van een licht gekoelde aged tawny of een jonge vintage port. In mijn eigen kelder heb ik nog een aantal Warre’s 1977 liggen. Voor mij een port waar ze me voor kunnen wakker maken.

Wie is je grote voorbeeld en waarom?

Natuurlijk is dat op de eerste plaats mijn vader. Zijn liefde voor het vak heeft mij gebracht tot waar ik nu ben. Daarnaast zijn dat Cristiano van Zeller en Francisco Javier de Olazabal die met hun kennis, enthousiasme en gastvrijheid zoveel meer zijn als een portproducent.

Heb je nog een leuke anekdote die je met de lezers zou willen delen.

Zoals ik al eerder vertelde verkochten wij bij het oude André Kerstens BV de port van Gonzaless Byass. Nu is het zo dat een portproducent bij wet nooit meer dan 30% van zijn voorraad mag verkopen. Toen Gonzaless Byass dat bij vergissing toch deed verloren zij prompt hun licentie en kwamen wij zonder port te zitten. Kort daarna was mijn vader met mijn opa in Londen voor een vergadering en liep daar op straat Ian Symington van Warre’s port tegen het lijf. Ze raakte aan de praat en natuurlijk kwam daarbij ook Gonzaless Byass ter sprake. Binnen 5 minuten gaven de heren elkaar de hand, keken elkaar nog eens diep in de ogen en sloten ter plekken een gentlemans agreement af waarbij Andre Kerstens BV de importeur van Warre’s voor Nederland werd. Een man een man, een woord een woord.

Naschrift

Recent maakte Olaf met een groep sommeliers een studiereis naar de Douro. Daarvan is een reisverslag gemaakt. Bijzonder lezenswaardig en met heel veel mooie foto’s. Je kunt het verslag hier vinden op de website van het Nederlands Gilde van Sommeliers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *